☀️⚓️

11.sınıfım okulda karma olmuş,en yakın arkadaşlarımla aynı sınıfa düşmüşüm.Nasıl mutluyum ama daha da sırtım yere gelmez özgüveniyle doluyum.O zamanlarda berbat geçen 10.sınıfın ardından, eğer o dönemki yakın arkadaşlarımla aynı sınıfa düşmeseydim bölüm değiştirmeyi düşünüyordum.Sayısalcı olmasaydım garanti dilci olurdum.İçimde bir yerlerde yabancı dile olan tutkum, bir bakmışım köklü bir üniversitede bölümü ingilizce okuyorum.Kader işte, 2015 yılından 2017 yılına manifestlemişim :) 

Lise üçün ilk dönemi göz açıp kapayıncaya kadar geçti.Ve asıl geçiş süreci şimdi başlıyordu. Seneye gireceğim üniversite sınavı stresi, ne kadar çabalasam da istediğim yer hep bana uzak kalacakmış hissiyatı,yazının başında belirttiğim en yakın arkadaşlarımla aramın bozulması bu sayede çevremin (varsa tabi :)) ilgi alanlarımın tamamen değişmesi, toksik insanlardan arınmış izole olmayı başarabilmiş kendimde neyi sevip sevmediğim, hayatımda neyi isteyip istemediğim kısacası tamamen gelecek odaklı kendime yatırım yapmayı amaç edindiğim bir dönemdi.En önemlisi yeniden yazmaya dönmüştüm.10 yılı aşkın yaşadığım siteden her gün oradan taşınmak için sebeplerin artması, hedef ve ideal bakımından diğer insanlarla aranda uçurum olması ve o zamanlarda yaşamak isteyipte "hayır şu an zamanı değil" diyerek ertelediğim planlar,ertelediğim insanlar, içimde bastırdığım meseleler.Son olarak yazıya dökmeye bile cesaret edemediğim diğer sorunlarım.Şu an bu sorun ettiğim şeylere bakınca belki de sorun olarak bile görülmeyebilir ama hepimizin olaylara verdiği tepkiler ve acı eşiğimizin aynı olmadığını hatırlatmak isterim.

Lise üç anılarınızda hava hep güneşlidir derler, bu hissiyat bende "Havalar ısınmış nisan-mayıs aylarının Antalyası,güneş batmaya yakın akşamüstüne doğru sahilde yürüyüş yaparken yüzüne ılık ılık esen rüzgar ve manzaranda mis gibi Konyaaltı sahili" ve  "Sahil yürüyüşleri,gün batımları,arkadaşlarla atılan kahkahalar,alarmsız uyunulan uykular,seni gerçekten dinleyen birine kendini anlatmak,kahve eşliğinde yapılan mutfak masası sohbetleri"  kısaca hayatı yaşanabilir kılan her şey bu hissiyatı uyandırıyor.Ve bu hissiyatla beraber, bu hissiyatı bende oluşturan o dönemki hayatımda uzun bir süre başıma gelmeyen anlamı derin o insan, evet lise üç anılarımda hava hep güneşli, güneşin bazen kendisi bazen de bir manzara oluşundan habersiz duruşu olan bu güzel insan. İyi ki geçtin dünyamdan, iyi ki hayatımın en iyi senesinde denk geldik.Bazı yılları, ikinci kez yaşama şansım olsa biri de 17 yaşım, lise üç olurdu.